نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی‌ارشد جغرافیای سیاسی دانشگاه خوارزمی، تهران

2 هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس

10.22034/rjnsq.2021.247505.1170

چکیده

سازماندهی سیاسی فضا در جهان امروز اهمیت زیادی پیدا کرده است. پیدایش دولت مدرن و اقتضائات اداری،دیوانی و سیاسی دولت مدرن سطوح مختلف مدیریت های محلی در عصر سنتی را دگرگون کرد و حکومت ها ناچار از سازماندهی های جدیدتر و جدی تر با توجه به فلسفه وجودی کشور و ملت خود شدند. در نتیجه این تحولات به تدریج ساختارهای جدیدی برای مدیریت فضا چه در سطح محلی و چه در سطح ملی شکل گرفت. بر این اساس با هدف سازماندهی سیاسی فضا،طیف متنوعی از دولت ها تشکیل شدند که شامل کشورهای فدرال با اختیارات گسترده محلی تا کشورهای متمرکز بسیط می شود.
ترکیه از جمله حکومت های متمرکزی است که در یک سده گذشته تجربه هایی متفاوتی از الگوی متمرکز را به نمایش گذاشته است. سرشت نهاد دولت در ترکیه بر اساس اصول غیرقابل تغییر قانون اساسی با مولفه های مهم ایدئولوژیک گره خورده است که اصل دولت متمرکز یکی از آنها است. بنابراین همه سطوح مدیریت محلی و ناحیه ای و تفویض اختیار به نهادهای عمومی غیر دولتی در پرتو اصل تلقی واحد از دولت- ملت قابل تحلیل است و در صورت تعارض بین اختیارات و صلاحیت های اداری اصل سوم و صدوبیست و سوم بر سایر اصول حکومت خواهد داشت. یافته های این پژوهش نشان میدهد که اگر چه ترکیه در دهه 2000 اصلاحات زیادی در زمینه مدیریت های محلی بر اساس استانداردهای اروپا انجام داد اما با ناامیدی این کشور از ورود به اتحادیه اروپا، در سال های گذشته نظام متمرکز تقویت شده است.

کلیدواژه‌ها